می خواهم ساده باشم.....

بزرگ ترین لذت آرامش بخش این روزهام٬ قدم زدن با چشمان نیمه بسته زیر سایه ی درختهای خسیس توی سکوت خواب آلود بعد از ظهر هاست....ااااخ.....چه لذتی داره....وقتی چشماتو می بندی و آفتاب با چشمانت قایم مو شک بازی می کنه...آروم..آروم..چشماتو نوازش می کنه.

آرامش بخشه...انقدر آروم که دوست دارم تا ابدیت در آن لحظه بمانم....برای همیشه....و همه چیز چقدر -برای یک لحظه-پاک و روشن و آفتابیست......ساده.....مثل کودکی ها...و من چقدر دلم می خواهد مثل کودکیها ساده باشم.... و من چقدر دلم می خواهد فکر نکنم...به هیچ ٬جز همان لحظه ی ساده و روشن.....